Jeśli budujesz wiedzę od zera, warto najpierw przejść przez wprowadzenie do podstaw języka angielskiego, które pomaga zrozumieć kluczowe struktury gramatyczne.
W języku angielskim wyróżnia się kilka rodzajów zaimków. Należą do nich na przykład zaimki osobowe, od których zazwyczaj zaczyna się naukę tego języka, a także zaimki pytające. Zaimki dzierżawcze poznawane są na wczesnym etapie nauki, ponieważ – jak się okazuje – trudno konstruować precyzyjne zdania po angielsku, jeśli się ich nie zna. Czym dokładnie są, kiedy możemy je stosować i co jeszcze warto o nich wiedzieć?
Czym są zaimki dzierżawcze?
Zaimki dzierżawcze, po angielsku nazywane possessive pronouns, to część zdania, która określa przynależność. Dzięki nim możemy wyrazić to, że coś należy do konkretnej osoby. Ich znajomość to jedna z podstaw umożliwiających płynną komunikację. Ich lista nie jest długa i odpowiada liście zaimków osobowych (I, you, she, he, it, we, you, they), dlatego nikomu nie powinno sprawić trudności ich opanowanie.
Zaimki dzierżawcze a przymiotniki dzierżawcze – na czym polega różnica?
Te dwie części zdania są w języku angielskim często utożsamiane, choć stosuje się je w innych sytuacjach. Przymiotniki dzierżawcze zawsze występują przed rzeczownikiem. Należą do nich:
- my – mój, moja, moje, moi
- your – twój, twoja, twoje, twoi
- her – jej
- his – jego
- its – tego (odnosi się do przedmiotów oraz zwierząt)
- our – nasz, nasza, nasze, nasi
- your – wasz, wasza, wasze, wasi
- their – ich
Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w przypadku zaimków dzierżawczych, które stosowane są po rzeczowniku albo zamiast niego. Należą do nich:
- mine – mój, moja, moje, moi
- yours – twój, twoja, twoje, twoi
- hers – jej
- his – jego
- its – tego
- ours – nasz, nasza, nasze, nasi
- yours – wasz, wasza, wasze, wasi
- theirs – ich
Zarówno przymiotniki, jak i zaimki dzierżawcze, zawsze występują w języku angielskim nieodmiennie i mogą pełnić w zdaniu różne funkcje gramatyczne.
Przykłady zdań z zaimkami dzierżawczymi
This is my room. – To jest mój pokój.
This room is mine. – Ten pokój jest mój.
Is that sewing machine yours? – Czy to jest twoja maszyna do szycia?
This is her sewing machine. – To jest jej maszyna do szycia.
This is one of our beautiful daughters. – To jest jedna z naszych pięknych córek.
This book is very interesting and I love its cover. – Ta książka jest bardzo interesująca i bardzo podoba mi się jej okładka.
This car is so expensive. Is it really theirs? – Ten samochód jest tak drogi. Czy naprawdę jest ich?
I love her dress but his suit looks bad. – Bardzo podoba mi się jej sukienka, ale jego garnitur wygląda źle.
This is my part and this is yours. – To jest moja część, a to jest twoja.
She doesn’t like animals but she adores her own cats. – Ona nie lubi zwierząt, ale uwielbia swoje własne koty.
She was a friend of mine. – Ona była moją przyjaciółką.